من روانی تر از آنم که تو را، بعدِ ده سال فراموش کنم!
سیزده رو به در کردم با نونوایی رفتن،
دو تاش باز بود از 6 تا مورد نظر، یکی که حدس زدم کم نمک تره، انتخاب کردم.
فردا 14 است،
اون رو چطور به در کنم ...
روز سوم فروردین دلم خیلی برای دانش آموزام تنگ شده بود!
می دونی رفیق،
چه روزی رو انتخاب کردی برای رفتن
روزی که حجمِ نبودنت، کمرشکن نشه!
روزی رفتی که هنوز که هنوزه
بودنت ازش می چکه!
گاهی فکر می کنم شاید جایِ خالیِ کفش های تو،
راهِ کفش های دیگه رو باز کرد ...
چشم های من، مشتاقِ سر به زیری در مقابلِ نگاهِ توئه ...
+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم فروردین ۱۳۹۶ ساعت 20:54 توسط شاهزاده جوان
|
تا اهلی شدن ...