شازده کوچولو

به هم اتاقیم پیام دادم؛
یاد خاطره ای که دیروز تعریف کردی*
لبخندی بر لبم نشوند ...

با این که بعد از حال دیشبم
خیلی خندیده بودم!

بعد از 10 دقیقه سکوت*
در جوابم فرستاد:
" خدا رو شکر
بالاخره
تونستی لبخند بزنی. :) "

- ونوس!
الان بیشتر حرفت رو می فهمم!
تا حالا فکر می کردم ما همدیگرو می فهمیم
حالا متوجه شدم
"خیلی" می فهمیم!*

* در پیام خاطره رو براش نوشتم
* به یاد اثر 4:33 جان کیج
* نظر ونوس در " من و هم ... "